richtsjes.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Right it is
Dit ben ik
Nieuwsgierig naar wie ik ben?
Kijk bij mijn profiel en anders...
je leert me vanzelf kennen 

~~Richtsje~~



-~--~-

-~--~-

-~--~-
 
 
~~~
Links 
 
amarins
anna yn sweden
door gaat ervoor
elise (noeps)
fenny
figaro
geartsje
hanneke
inge
julian
jacqueline
jantsje (Yn 'e Steeg)
kobus & co
marjolein 
mia's lantliv
mrsT 
nanne
paule 
renny
rinus 
sabrina
thea
theemuts
thuisbijtjits
toaske 
  vanman
wondelgijn
yvonne   
yolande
-~--~-
 
plekje van
 Alwin*&Rudmer*


-~--~- 
 
 
 
Laatste artikelen
Binnenkort bestaat Punt.nl niet meer. Bijna iedere dag ontvang ik mailtjes waarin wordt gehamerd op het belang van migratie naar een nieuw systeem. Ooit, een paar jaar geleden, was datzelfde aan de hand bij web-log (http://richtsjes.weblog.nl). De afgelopen maanden heb ik verdacht weinig behoefte gehad aan het plaatsen van 'een blogje', zoals ik ook steeds minder behoefte voel om andermens' blogjes te lezen. Op 11 maart 2004 plaatste ik mijn allereerste blogje, nadat ik al ruim 4 jaar had ge-experimenteerd met een website die ik met frontpage in elkaar knutselde. Ik heb nog 22 dagen te dubben of ik de stekker er wel of niet uit ga trekken. Doe 'ns gek, laat eens weten wat je er van zou vinden?
Lees meer...   (5 reacties)
Ondertussen, zo na een kleine maand, ben ik bijna aan een nieuw ritme gewend. De eerste weken kapót, maar inmiddels ben ik ook daar al zo goed als thuis.
De vrijdagen is letterlijk thuiskomen: standaard klussen, maar ook het bijpraten en lachen met de collega's. Maar ook enorm doorbuffelen, simpelweg omdat op beide plekken net even te weinig formatie is. Dat is de reden waarom ik op de ene plek ingehuurd werd, maar ook de consequentie daarvan: minder op de eigen werkplek, dus blijft er wel eens wat liggen.
 
Wat het meest in de knoei komt? Op dit moment vooral de opleiding waar ik vol verwachting aan begon. Maar heej, zelfdiscipline moest ik nog opbouwen en de rust om er voor te gaan zitten is er nog niet altijd...
Geen enkel vrij momentje?
Jawel hoor. Ik maak het. Net op die ene dag dat ik dan ruimte had, maakte ik - gewoon met mijn mobieltje - deze foto bijvoorbeeld.
Ik loop buiten, of ga met een flink stuk muziek tekeer op de loopband. Even bewegen, liefst buiten, de ene keer alleen, de andere keer met mijn loopvriendin(nen). Daar knapt een mens van op.
 
 
En stiekem blijf ik schrijven. Schrijven met een handicap, want in het Engels en dat is niet mijn moedertaal, maar het gaat prima. Hoop een van de prijzen te winnen: reisje naar LA, naar mijn favo serie, waar je dan een weekje mag meedraaien. Who knows...
Lees meer...   (4 reacties)
Een vervolgje op mijn vorige blogje:
 
Er komt een switch aan en wel erg plotseling. Zonder ingewikkelde procedures, zonder gesprekken, ga ik per direct voor drie maanden voor drie volle dagen aan de slag bij een buurgemeente.
 
Voor mij voor het allereerst dat ik in de functie van communicatiemedewerker in een team ga werken; want pas in de afgelopen 3 jaar ben ik samen met een collega verantwoordelijk voor de gang van zaken. De jaren daarvoor werkte ik meest als éénpitter. Alles is spannend.
Bevalt me dat, werken in een team? En bevalt het team me? Hoe kort of hoe lang zijn de lijntjes? We zullen zien.
Gelukkig is er nog een lijntje met mijn werk nu, want op de vrijdagochtenden blijf ik doen wat ik steeds al deed.
 
Rustiger? Integendeel.
Maar de uitdaging, woow.
Lees meer...   (4 reacties)
Ik snap niet zo goed hoe het in de agenda paste…
 
Persbericht opstellen & verzenden | Persbijeenkomst organiseren | cursus voorbereiden | crisiscommunicatie & omgevingsanalyses | gestart met opleiding social media | optreden als ceremoniemeester & speaker bij organisatie afscheid collega | invallen voor collega | naar workshop informatiebeveiliging | inleiding in het vak van pentester [penetratietesten, ofwel geformaliseerd hacken | standaard mededelingenblad klaarmaken voor inwoners | website verder aanpassen aan webrichtlijnen | overleg met secretaris over eventueel [tijdelijk] ander werk | communicatieplan herindeling voor intern gebruik opgesteld.
 
Gelukkig was er ook tijd om te wandelen met vriendin | koffie te drinken met groepje vriendinnen | videootje te kijken #ncisla natuurlijk | te studeren | te lezen | naar een ouderavond te gaan | bij Open Dag Philips te zijn.
 
Maar nog steeds snap ik amper hoe het in de agenda paste. Gelukkig waren de verhoudingen nét goed genoeg om van alles ook nog energie te krijgen. Balans, équilibre. Toverwoorden.
Lees meer...   (2 reacties)
 
 
Onmogelijk om er nog een verhaal bij te bedenken. Het enige dat ik kan bedenken is dat ik een continue heimwee lijk te hebben...
Wanneer gaan we weer?
Lees meer...   (7 reacties)
Huh?
Oké. Lichtjes last van een jetlag had ik. Dit in tegenstelling tot mijn huisgenoten, die een paar nachten echt slecht sliepen.
Na thuiskomst [ziehier nog in de wacht op LAX, mét gelukkig een Starbucks bij de hand]

 
hadden we gelukkig prima weer om de koffers leeg te gooien in de wasmachine en die was vervolgens buiten te drogen.
Na het weekend thuis mocht ik aan de bak bij mijn Baas. Gelijk vol aan de bak, want mijn collega loste mij af qua vakantievieren! Toch is het schrikbarend hoe snel die ontzettend fijne vakantie om was en door het oppakken van de dagelijkse dingen bijna ongemerkt alweer zover achter ons ligt. [snif...  ;-(  ]
 
Het is september, inmiddels. Echt, die laatste dagen van augustus zijn weggeglipt!
Toch.
De appelboom - pardon, de appelbomen! - zitten zo barstensvol fruit dat de eerste taarten, cakes en moesjes al klaar zijn. En op zijn, hihi. Misschien vandeweek nog eens wat bakken, alles is in huis daarvoor!

En in de tuin. Tja. Het is overduidelijk dat het september is, inmiddels. De herfstanemonen in volle bloei en stiekem zag ik zelfs al asters. Er bloeien nog rozen, hoewel erg weinig omdat het gros was weggevroren in de winter. De hortensias zorgen nog voor fiks wat kleur, gelukkig.

 
September dus. Huh?
De komende week start het tennis-na-seizoen weer. Kaftte ik boeken. Ga ik op bezoek, met onze burgemeester, bij een mevrouw die 108 wordt. Bereiden we op het werk de verkiezingsdag verder voor. Komt een 'dinnetje weer eens bijkletsen. Is de eerste schooldag voor alledrie de jongens. Is oudste gipsloos. Plannen we een nieuwe operatie in voor hem. Plaatste ik al een fotoalbumpje op Facebook. Begin ik met het maken van een fotoalbum van de laatste vakantie. Zodat alles steeds weer erbij te pakken is #zomooi
Huh? Wat een acties zeg...
Lees meer...   (5 reacties)
 
Na een dag van 25 uren continu weer thuis beland. Ieks. Dat is schrikken zeg! Vanmorgen (??!) om 6.45 uur ging bij ons in Long Beach de wekker. Hier thuis was dat 9 uur eerder. Long Beach dus als eindstation. Goed gekozen, want én dichtbij de camperverhuurder én veel te doen.
 
We gingen naar de Queen Mary, op loopafstand, en zagen dat er een russische onderzeeër bij was aangemeerd. Hé, die herkende ik nog van 'the hunt for the Red October'. En ja, dat klopte. Leukmzeg.
 
Wilko en ik wilden bovendien nog naar een locatie die daar weer dichtbij was, een filmlocatie uit NCIS Los Angeles (afl 24 van seizoen 2, de aflevering in 'Roemenië), ook gelukt, heel bijzonder! We waren nog op het strand, we poetsten de camper en pakten koffers en gingen daarna uit eten. Onderweg naar het restaurant allerlei wegafzettingen. Even gevraagd aan oom officer waarom dat was; bleken opnames te zijn voor een commercial. Ook bijzonder zeg! Heerlijk gegeten en zoals gezegd, vroeg uit de veren op onze dinsdagmorgen. De camper ingeleverd bij Moturis en door hen werden we op LAX, terminal 2, afgeleverd. De douane terug naar Nedeland is een lachertje zeg. Alleen Wilko zijn gipsarm werd goed onder de loupe genomen, zoals steeds met een aparte scan.
 
Nog even taxfreemshoppen, wat tijd doorkomend, en ondanks de drie kwartier vertraging bij het vertrek in Los Angeles waren we een half uur eerder terug in Amsterdam... En dus ga ik nu wat wasjes draaien. Manlief doet 2 uur bijslapen/een powernap, dus, de jongens computeren- die lagen in het vliegtuig en de auto al te slapen- en ik ruim de boel wat uit dus. Weer thuis. Zonde. Gelukkig hebbben we de foto's nog!
Lees meer...   (3 reacties)
 
Yep, gelukt! Een heerlijk luie middag op het strand. Tot mijn grote schrik zelfs verbrand, iets dat ik zelden tot nooit meemaak... Desondanks zalig, want niet té heet en het water, tja, wel koud maar toch er wat in gesparteld ;-)
 
Later op de middag zijn de jongens naar het zwembad geweest en ben ik gaan poetsen. Het badkamertje is gepiept, delen van de keuken ook en opnieuw een koffer ingepakt. De grootste moet dan nog, en de handbagage. Vanavond nog een BBQ gehad, dat moest er nodig van komen. De koelkast zit nog veel te vol eigenlijk, morgen maar veel uitdelen of weggooien.
 
Morgenochtend een korte etappe. We gaan via Malibu en Venice Beach, want heej, dat hadden we gemist op de eerste dag, naar Long Beach. Daar is een camping die op ongeveer 3 kwartier rijden naar de camperverhuurder is, dus te doen. Pikken we nog fiks wat mee van de dag. Hoop ik.
 
Steeds minder zin in teruggaan...
Lees meer...
 
En zo reden we vanmorgen op naar Pacific Grove en over dé 17 Miles Drive. Je rijdt eigenlijk over een schiereiland met geweldige huizen, prachtige golfbanen en tig stops bij strand, kliffen en meer moois. De eenzame cypres is bijvoorbeeld de meest gefotografeerde boom ter wereld en zo stond er een man of 20 op rij te fotograferen. We zagen er bovendien een zee-otter drijven.
Daarna reden we via Carmel (waar John Steinbeck, wiens boeken ik vroeger graag las, veel over schreef) de 'gewone' weg, highway 1. Allemachtig, ook geen kattenpis! Wat een gebocht en geslinger! Achterin de camper werd Wilko niet lekker dus wisselden we van plek. Moet zeggen dat me dat slecht beviel!
Onderweg langs een van de kliffen ons broodje gegeten. Later, in de buurt van San Simeon stopten we waar -tig mensen dat deden, voor kuddes olifanten, zee-olifanten. Jeu, wat een joekels! Heel bijzonder. We hebben nog een fiks eind gereden tot we in Pismo-Beach een plekje zochten. De beach is wel opm4 km afstand dus verder niet gezien; de jongens hebben gezwommen in het zwembad. Inmiddels heb ik met flinke tegenzin één koffer ingepakt. Morgen moet er meer gebeuren...
Ergens tussen Santa Barbara en Ventura pakken we dan weer een plekje en dan ga-wil-zal ik genieten van liggen op het strand... Moet er toch eens van komen, toch? En ook dan iets inpakken en poetsen, de camper moet dinsdagochtend plaatselijke tijd op tijd en schoon worden ingleverd. De laatste kampeerstop zal daarom Long Beach zijn, in LA, bij de kust. Nogmaals, ik zou hier - en datbheb ik niet eerder meegemaakt in een vakantie - zo willen blijven. En dan is de omgeving van nu een heel goede...
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl