"Ben je moe", vroeg mijn schoonzusje gister, "want je ogen zijn rood".
Dat klopte; waterige ogen. Mijn ogen waren moe. Ikzelf niet. Barstensvol adrenaline nog. Want hoewel er godzijdank nergens gevaar voor levens was, was ik best blij dat er eens iets gebeurde waar we onlangs nog de nodige oefeningen voor hadden gehad. Een heuse crisis. Een watercrisis met een heuse evacuatie. En nog aparter: ik hoefde niet eens over te stappen naar een van de andere regio's maar kon alles vanaf de eigen werkplek regelen. Een crisis op eigen terrein, tjonge.
Water dat over en door de dijken kwam. Water dat tot in de woningen zou komen en dat natuurlijk pas bij nacht.
Op donderdagochtend, een normale werkdag met een fikse storm daaraan voorafgaand in de nacht, gewoon op de fiets en wind mee naar kantoor gegaan en gewoon om 7.45 uur gestart. Dat ik op de vrijdagochtend pas om 7.30 uur weer thuiskwam had ik niet op gerekend.
Op ons gemeentehuis in het centrum van de provincie werkten we tot 20.30 uur met een team van een man of 25, waarvan 5 waren ingevlogen. Om 22.30 uur vertrok het gros en ben ik met de burgemeester en onze medewerker AOV het 'rampgebied' nog ingeweest. Rond 23.30 uur werd besloten dat er een nachtploeg van 4 personen aanwezig zou blijven, waarvan in ieder geval 1 aanwezige in staat moest zijn te kunnen twitteren, website te kunnen beheren en pers te woord kon staan. Laat ik dat nou kunnen!
Na mijn 24-uursdienst heb ik tot 10.15 uur ongeveer geslapen (bijna 2 1/2 uur). Om 15.30 uur de volgende dienst. Die was op zich al veel rustiger; er waren vrijwel geen pers- en publieksvragen meer en halverwege de late avond konden we de crisistelefoonlijn doorschakelen naar het informatiecentrum van it Wetterskip. Zo lag ik om 1.30 uur 'al' in mijn nestje.
En daarna had ik weekend. Oppiepbaar en wel, maar slechts 3x nog gebeld/ge-sms-t, dus weekend. En in dat weekend kon ik slapen | huishouden | verjaardagvieren bij schoonzus | het Woudagemaal in werking zien.
Morgenochtend ga ik weer aan 't werk. Evalueren, maar ook inhalen wat er vorige week bleef liggen.
De Nieuwjaarsreceptie vindt dan plaats, een etentje met de gemeenteraadsleden, een etentje van een van mijn fijne collega's die een andere baan krijgt... Januari start druk!
Meer lezen?
In deze dagen hebben communicatiecollega's en ik zelf enorm veel met pers gebeld en heeft onze burgemeester persverklaringen gegeven. Helaas heb ik alles wat op radio of televisie is uitgezonden zelf gemist. Maar eens kijken of we nog een compilatie van UitzendingGemist kunnen maken!
Vanmiddag naar het Woudagemaal geweest, dat zo superhard werkt om al het land weer droog te malen. Het lukt aardig, voor zover ik uit de berichtgeving kan opmaken!
| 
