Huh?
Oké. Lichtjes last van een jetlag had ik. Dit in tegenstelling tot mijn huisgenoten, die een paar nachten echt slecht sliepen.
Na thuiskomst [ziehier nog in de wacht op LAX, mét gelukkig een Starbucks bij de hand]

hadden we gelukkig prima weer om de koffers leeg te gooien in de wasmachine en die was vervolgens buiten te drogen.
Na het weekend thuis mocht ik aan de bak bij mijn Baas. Gelijk vol aan de bak, want mijn collega loste mij af qua vakantievieren! Toch is het schrikbarend hoe snel die ontzettend fijne vakantie om was en door het oppakken van de dagelijkse dingen bijna ongemerkt alweer zover achter ons ligt. [snif... ;-( ]
Het is september, inmiddels. Echt, die laatste dagen van augustus zijn weggeglipt!
Toch.
De appelboom - pardon, de appelbomen! - zitten zo barstensvol fruit dat de eerste taarten, cakes en moesjes al klaar zijn. En op zijn, hihi. Misschien vandeweek nog eens wat bakken, alles is in huis daarvoor!

En in de tuin. Tja. Het is overduidelijk dat het september is, inmiddels. De herfstanemonen in volle bloei en stiekem zag ik zelfs al asters. Er bloeien nog rozen, hoewel erg weinig omdat het gros was weggevroren in de winter. De hortensias zorgen nog voor fiks wat kleur, gelukkig.

September dus. Huh?
De komende week start het tennis-na-seizoen weer. Kaftte ik boeken. Ga ik op bezoek, met onze burgemeester, bij een mevrouw die 108 wordt. Bereiden we op het werk de verkiezingsdag verder voor. Komt een 'dinnetje weer eens bijkletsen. Is de eerste schooldag voor alledrie de jongens. Is oudste gipsloos. Plannen we een nieuwe operatie in voor hem. Plaatste ik al een fotoalbumpje op Facebook. Begin ik met het maken van een fotoalbum van de laatste vakantie. Zodat alles steeds weer erbij te pakken is #zomooi
Huh? Wat een acties zeg...