richtsjes.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Right it is
Dit ben ik
Nieuwsgierig naar wie ik ben?
Kijk bij mijn profiel en anders...
je leert me vanzelf kennen 

~~Richtsje~~



-~--~-

-~--~-

-~--~-
 
 
~~~
Links 
 
amarins
anna yn sweden
door gaat ervoor
elise (noeps)
fenny
figaro
geartsje
hanneke
inge
julian
jacqueline
jantsje (Yn 'e Steeg)
kobus & co
marjolein 
mia's lantliv
mrsT 
nanne
paule 
renny
rinus 
sabrina
thea
theemuts
thuisbijtjits
toaske 
  vanman
wondelgijn
yvonne   
yolande
-~--~-
 
plekje van
 Alwin*&Rudmer*


-~--~- 
 
 
 
Laatste artikelen
Vanmorgen mooi op tijd vertrokken vanaf de 2e camping in de Grand Canyon, het Trailer Park. Omdat de reis ook vakantie is maakten we verschillende tussenstops bij de meest mooie punten. Steeds weer het 'wooow' gevoel! Op zich hebben we niet zo ver en niet zo lang gerden naar dit plekje waar we nu zijn. Op de kaart heet het Page, of de Glen Canyon. Inieder geval een luie zonnige middag gehad en heerlijk gezwommen in Lake Powell. Vannacht slapen we op Navajo-land, op campground Wahweap. Harde maar doog-warme wind, als een föhn :-) Omdat het een hele klus zou zijn om een excursie naar Antelope Valley te boeken, rijden we morgen door naar Bryce Canyon. Voordeel van niks boeken dat je de afstanden nog wat kunt beïnvloeden. Nadeel van slechts 3 weken en een beetje is dat je keuzes maakt en daardoor ook wel eens een Canyon of Park gaat overslaan...
Lees meer...
5 augustus, zondag Grand Canyon Na een koude nacht werden we op een bewolkte zondag wakker. Zonde, maar goed. Omdat we op een basic camping stonden konden we alleen naar een toiletgebouw, dus even de generator aan om koffie te kunnen zetten en de douche te kunnen gebruiken. Het is een kleine badkamer aan boord, maar alles is er.  Halverwege de ochtend reden we de camper naar het centrum van het dorp Gand Canyon om van daaruit de gratis shuttlebus richting de rode route, Hermits Rest te gaan. Bij de eerste stop begon het te regenen, dus zochten we  snel de bus weer op, al was het alleen maar om te schuilen. Vanaf de een-na-laatste stop stapten we uit (droog) en de laatste anderhalve mijl liepen we verder. Een makkie natuurlijk. Op zich  jammer dat we geen lange hikes maken. En al heb ik daar wel zin in, we zijn hier met z'n vieren . Per busstop weer een ander uitzicht, met een modderige Colorado diep-diep onder ons. En ook nu weer prachtige plaatjes... Na terugkomst verplaatsten we de camper naar de volgende camping (die ene die ik geboekt had). We stonden amper toen Auke een joekel van een Elk zomaar de camping zag opwandelen, zo nonchalant als het maar kan. Tig foto's gemaakt natuurlijk! Manlief en oudste ontwikkelden een nieuwe hobby; naast het sparen van quarter-munten uit zoveel mogelijk staten ook proberen zoveel mogelijk foto's te maken van nummerplaten. Terwijl zij een rondje camping deden heb ik even lekker gelezen. Ook dat hoort bij vakantie, toch? Jammergenoeg is lang niet overal wifi, dus plaats ik veel sporadischer een tweetje (nog geen ontwenningsverschijnselen hoor) en tik ik de logjes in het notitieblok om daarna simpelweg te knippen en plakken. En foto'? Dat lukt nog steeds niet. Vanmiddag laat nog naar het bezoekerscentrum van de Grand Canyon geweest, met in het Engels korte informatieve filmpjes over het ontstaan en beheer van het park. Interessant hoor! Vandaag was trouwens de 1e dag dat we veel Nederlanders hoorden. Van mij hoeft dat helemaal niet. Vlak voor het avondeten liep er weer een Elk over de camping. Liever diedan de grote brutale raven op de vorige camping, dat wel. We aten vandaag 'scrambled pancakes'. Nog nooit gehad? Moet je ze gaan bakken in een pan zonder teflon en op campinggas, dan lukt het je zeker ook :-) De bedoeling is om morgen door te rijden naar Page, Lake Powell en hopelijk, als de Navajo's tijd hebben voor ons, Antilope Canyon. In de concept route staan er 2 nachten, we zien wel of dat ook echt gaat kloppen. Op de camping hier in de Grand Canyon na heb ik niks geboekt, er van uitgaande dat er overal wel ergens een plekje is.
Lees meer...
4 augustus, zaterdag: Lake Havasu - Xanterra/park Grand Canyon Onderweg bij de London Bridge in Lake Havasu gelijk ook ' even' de tank gevuld: 30 gallons, voor 3,33. Hoppekee! Grappig vandaag, onderweg hoorden we dat het vandaag 'World Middlefinger Day' is. We houden het netjes ;-) Het landschap vanaf Lake Havasu is weer vergelijkbaar met delen van waar we eerder reden. Tumbleweeds overal in Mojave country. Stiekem rekenen we er op dat het in de Grand  Canyon een graadje of 10 -15 koeler is zodat we iets kunnen doen... ---- #### ---- Na verder rijden door een landschap dat steeds meer op Zuid Frankrijk begon te lijken rijden we met ons pasje voor de Nationale Parken (voor een prikkie via E-bay USA gekocht!) zo de Grand Canyon NP in. Geen berg te zien, terwijl we daar wel op rekenden. En bij de camping aangekomen bleek dat er inderdaad géén plek was. Even neuzen blijkt dat er waarachtig op nog geen kilometer verderop nog een camping is, maar geen hook-up. Dus geen stroom enzo. Maar wel voor de helft van de prijs een plekje tussen de bomen, met vogeltjes op onze picknicktafel die op nog geen 10 cm gewoon op je boekje komen zitten.  In het krantje dat we meekregen stond iets over shuttlebussen, wéér gratis, die je rondrijden door het park en je brengen naar wandelroutes en meer. Na de boodschappen besloten we dat we een rondje gingen meerijden en dan maar kijken bij het Visitor Center. Daar uitgestapt zagen we dat je een kwartiertje kon wandelen en je dan al iets kon zien. JA, dat klopte, je stapt uit de bus, loopt amper 5 minuten over een geasfalteerd pad en staat ineens voor de Canyons. Woow. Daar word je wel blij van zo mooi! Uiteraard blijf je maar foto's maken, die mooi zijn, maar het voelt nog mooier dan wat een foto kan laten zien. Op het pad terug zagen we een eekhoorn, een regenboog én Moose in drievoud, gewoon onverstoorbaar tussen toeristen in de bermen. Tjongejonge. Mijn broer zou daar wel blij van worden :-) Het is hier inderdaad koeler, overdag een graad of 26, prima dus. Nu ik dit tik is het pikkedonker op dit onverlichte terrein. Er rijdt nog een auto rond, ongetwijfeld terugkomend van een tocht. Verder hoor je krekels. Een vroeg naar bed-camping dus. De eerste bussen rijden om 4.30 weer, voor de liefhebbers van de zonsopkomst die hier prachtig moet zijn op de Zuid Rim. Zo vroeg zullen we het niet maken, we zien wel. Dan nog verkassen naar de andere campground, hoewel deze me prima bevalt. Her staan nog wat tentjes, het echte kampeeridee dus. Wel zonder Wifi, dus dit blogje wacht nog een dag (zal het op de 5e augustus hier, posten). Nog een paar wist-u-datjes: * het avontuur van Auke zijn knufdoek gaat voort: 'Fettie goes LA'. Onze jongste is even verdrietig geweest maar gelukkig is hij er ook zo overheen gestapt. Poeheej. Want die 2 waren onafscheidelijk sinds hij anderhalf was! *Truckers zijn hier volgens mij supertrots op hun tijdelijke huizen. Zo gepoetst, glimmend en stoer is dat spul! *Goederentreinen zijn als alles in de VS groot, misschien wel 1,5 km lang. Mooi te zien hoe ze door het landschap kruipen met zomaar een locomotief of 6. *Amerikanen lijken me niet sterk in het inschatten va waar wij vandaan komen. Engeland of Australië hebben we steeds gehoord. Typisch want volgens mij klinken we echt anders... *En weer eens, wat zijn de wegen hier slecht onderhouden!
Lees meer...   (2 reacties)
Het contrast tussen het luxe Marriott en het erste RV-park kon niet groter. Na lang wachten en een nog langere uitleg over hoe de camper werkt, vertrokken we pas rond 3 uur vanaf Moturis basis in LA. Voor je dan die supergrote stad met dat continue fileverkeer uitbent... Poeh Eenmaal buiten de stad valt het ons op hoe enorm slecht onderhouden de wegen hier zijn. Man-man, je klettert bijna uit elkaar, en in de camper rammelt alles. Bij schemerduisterin Joshua Tree nationaal park aangekomen, waar we een heel simpel RV park aantroffen. Griebels nog aan toe, in het hokje waar een wc en douche inzat wemelde het van de reuzekakkerlakken. Jasses. Dapper genoeg dat we durfden :-) Hete nacht, vroeg op en na boodschappen doen rijden we nu over de  'Desert Center Road' richting Lake Havasu. Wat een geweldige indrukken al van de ruigheid van Joshua Tree Park. Geen neigingen om de wandelschoenen aan te trekken overigens ... De mooiste foto's van eindeloze wegen die nergens lijken uit te komen, typische beelden die je wel eens in een film ziet. En wij zien ze in het echie. Gewoon camper langs de weg zetten en languit op de weg gaan liggen, dat kón hier gewoon! Nu in/bij Lake Havasu aangekomen, we nemen een warme duik in het meer. Tja, watertempratuur is 27 graden. Enne, ook nu weer geldt: foto's staan sporadisch op twitter [richtsjes]
Lees meer...   (4 reacties)
 
Na een relaxte vlucht van ruim 11 uur en een tussenlanding op Las Vegas kwamen we aan op LAX, in Los Angeles. De jongens hadden vooral na de tussenlanding meer dan genoeg van het vliegen.  Omdat ik had gelezen dat je het beste maar het leefritme direct kunt aanpassen aan de VS bedachten we dat we er nog wel op konden uittrekken. Geen auto betekent ook dat je wat creatief moet zijn; en gelukkig wisten de hotelmensen wel dat je met een ' big blue bus' vanaf vlakbij het hotel naar Santa Monica kon rijden, voor 1 eurootje pp. Deal dus, dacht ik vooral. Maar daarbij hield ik geen rekening met dat de jongens óp waren. In de bus vielen ze al in slaap zodat we amper genoten van de zee en het strand.  In het vliegtuig had ik van mijn buurvrouw al gehoord dat het water heel koud was, te koud om in te zwemmen. We hadden dan ook geen zwemkleding mee. De enige die de voeten in het water durfde te zetten was ikzelf, en daarbij verraste een frisse golf mij en mijn jurkje :-). Brrr Na een hap eten terug naar het Marriott en snel naar bed, voor achten. 12 uur later een ontbijtje en na tips van alweer hotelpersoneel met een gratis shuttlebus naar een metrostation en de stad in. Lastig dat je amper weet hoe waar te komen maar verbazingwekkend hoe behulpzaam, geinteresseerd en aardig de Amerikanen zijn. Ika had er een heel ander idee bij. We bekeken het zakencentrum, 7th street, en gingen door naar de Walk of Fame. Van daaruit met tips, assistentie, vragen en aanbod van omstanders, buschauffeurs en medereizigers bij Griffith Observatory gekomen om van daaruit het mooiste uitzicht over de stad en Hollywood te hebben. Woooow! Snelle hap in restaurant At the End of the Universe en terug naar het hotel. En o ja, daar kwamen we langs de set van Californication, met David Duchovny, maar op de foto met hem? Nee hoor. Natuurlijk had ik reuze graag bij een opname van NCISLA willen zijn, dol op aerie en acteurs, maar tijdtijdtijd en prioriteit, je kunt niet alles wat je zou willen! Het is nu 11 uur s ochtens en we zijn 'nog' seeds in het hotel.... Want waar we verwachtten vanochtend om 7.30 opgepikt te worden, bleek na een belletje dat we pas om 12.30 gehaald worden en naar de camperverhuurder gereden worden. Baaalen... Vanmiddag willen we door naar Joshua Tree, eerste camping. Hope we will make it! Ondertusen kan ik via de I-pad geen foto's toevoegen aan een logje, dus wie wil zal op twitter mijn account moeten zoeken voor een paar plaatjes... Richtsjes is de naam! CU
Lees meer...
En op de eerste dag van de zomervakantie van de jongens was het dat de zomer begon. Ongelooflijk begon. Het is eigenlijk deze hele week plotseling warm geworden.
En dus ging ik met oudste op een avond wandelen.
En gingen oudste met zijn heitie naar Harlingen om het Tall Ship Stadsraad Lehmkuhl uit Bergen, dat daar was afgemeerd. En werkelijk, het was er even zonnig als de vorige keer dat ze in Harlingen waren!
 
 
En ondertussen, in onze achtertuin, geurt de Kamperfoelie als nooit tevoren... en groeien de appeltjes aan de appelboom tot bijna hapklare hapjes. Zul je zien dat ze pas ná onze vakantie eetbaar zijn of al zijn afgevallen?
Ook de katten genieten volop van de zomer.
en last but not least... Ook mijn vakantie is begonnen. Zálig!
Met een wijntje en een heerlijk boek buiten zitten, dat is toch heus zomervakantie.
Lees meer...   (4 reacties)
Van die dagen dat je van spanning via stress naar plezier naar verdriet naar feest rolt... Zulke dagen waren dit dus.
 
Werden we vorige week dinsdag gebeld dat het plekje dat de chirurg op de hand van oudste met ruime marges had weggesneden, nog ruimer moest omdat in de randen nog te veel a-typische cellen zaten. En zulke cellen willen nare dingen doen. Bah.
Er moet dus opnieuw worden gesneden en hoewel de chirurg telefonisch nog doorgaf dat wel met plaatselijke verdoving te willen doen, toen we vrijdag bij hem langskwamen en het gips weggehaald moest worden vond ook hij dat het beter maar onder narcose kon. En dan maar tegelijk met het weghalen van de pinnen. Ná de vakantie, misschien in de eerste schoolweek?
In elk geval kreeg zoonlief een mooie gipsbrace waar hij de hele vakantielang nog zuinig op moet zijn!
's Middags kwam de engelse lerares van zoonlief langs om persoonlijk zijn rapport af te leveren. Superservice en bovendien ook goed om nog eens onze ideetjes en grieven rondom zijn onderwijssysteem door te nemen (want, voor ons gevoel zou hij op puur vwo veel beter op zijn plek zijn geweest maar ja, keuzes hebben we gemaakt). Dat was vrijdag de 13e, dus.
Op de zaterdag was er ruimte voor zon, en een leuke buurtBBQ, gezellig bijkletsen met deze en gene dus.
Toen zondag. Voor ons toch - nog steeds - een beladen dag. 15 jaar geleden werden wij voor het eerst ouders van twee kanjertjes. Helaas helaas...
 
Dit jaar hadden we een mini-maxi toernooi op deze dag. Lekker bezig zijn en de zinnen verzetten, maar toch, steeds in mijn achterhoofd...
Met jongste tenniste ik, leuk! We vielen buiten de prijzen maar hadden een zonnige middag.
Bij thuiskomst was mijn moeder er even, die ieder jaar toch weer langs het grafje gaat op de 15e. Even samen knuffelen, even samen huilen...
En weer door, want buuf vierde haar verjaardag, dus maar weer op pad, met jongste een mooi boeket bloemen geplukt en een heerlijke fles wijn gehaald.
Na alle lekkere hapjes en ldrankjes even tijd om met manlief bij te tanken. Wat een intensieve weken zijn dit zeg! Het gebeurt niet vaak dat ik het idee heb aan vakantie toe te zijn, maar nu is dat echt wel zo.
 
Nog een maandagochtend werken; dan zit mijn contract op de griffie er echt op en ben ik terug bij 18 uren werken. Da's niet genoeg, vind ik eigenlijk, dus kijk ik toch echt om me heen of er nog andere klussen op mijn pad komen of een andere baan misschien?
Vanmiddag thuis allerlei zaken vlotjes klaarzetten want yeah, zo vlak voor de zomervakantie konden we nog net het partijtje van jongste inroosteren. Al bijna 2 maanden geleden dat hij jarig was, maar een feestje kwam er nog niet van (dat geldt niet alleen voor hier, maar ook voor veel andere ouders begreep ik!). Ik vond het zó fijn dat jongste dit jaar voor het eerst bewust koos voor een themafeestje, en dan nog wel thuis. Een spionnenfeestje, met een hindernisbaantje buiten, net voor de buien uit, en allerlei andere spelletjes en activiteiten binnen (geheimtaal, een paspoortje maken, raadspelletjes, bingo...) en lekker voor het filmscherm hangen: 'mijn vader is een detective'. Met patatjes en ijsjes. Dat is een heus feestje en ik vond het mooi man!! Toppertjes, die kinderen hiero.
 
Gelukkig heb ik nog een dinsdag om even bij te tanken =)
Lees meer...   (6 reacties)
Juli is begonnen, en eindelijk goed weer. Nou ja, tot vandaag in ieder geval, want de voorspellingen zijn top als je van noodweer houdt.
Afgelopen weekend liep ik met Hilda en Heleen 20 kilometer in het kader van www.alsfriesland.nl en het was héérlijk. Graadje of 20, flink wat wind... en zo hadden we nog wel een rondje kunnen lopen.
Daags erna waren we op verjaardag bij Hilda en familie, waar de jongens een topmiddag hadden in een optimistje op het water. Gezellig!
 
Maandag gewerkt, dinsdag mocht oudste bij het ziekenhuis aantreden. Op de maandag werd er nog gebeld dat er een scan gemaakt moest wordtn van de hand van oudste, na de foto's van vorige week. Plus een gesprek met de anesthesist, zodat we een hele ochtend ziekenhuis hadden. Yek. We combineerden het nuttige met het aangename en zijn daarna lekker gaan shoppen.
Helaas zijn we er achter gekomen dat het duimgewricht van oudste na een val in mei toch zodanig is gebroken, dat er gister flink in omgeploegd moest worden. Er zijn twee pinnen doorheen geboord, er zit een fikse klonter gips bij, een zenuwbaan is platgespoten en nu moet-ie het met diclofenac en paracetamol de boel wat pijnvrij zien te houden. Volgende week vrijdag gaat het vaste gips er weer af en dan zullen we zien & horen hoe het allemaal heelt.
 
In plaatjes de afgelopen week:
Lees meer...   (6 reacties)
Een zomaar weekje vrij. Auke een hele week schoolvakantie; een op zich praktisch systeem omdat de studiedagen van het team en opgespaarde uren in één week zijn gestopt.
Voor ouders een crime, want nu moeten ze opvang regelen. Voor het eerst in onze ouderlijke carrières merkten wij dat dat inderdaad lastig kan zijn. Normaliter is manlief immers iedere schoolvakantie wel vrij!
Gelukkig had ik nog véél te veel uren opgespaard [parttimers nemen geen vakantiedagen op volgens mij, zo nu en dan switch je nog eens wat] en kon ik dus ongegeneerd ook een week uren afschrijven.
 
Zo zalig. In het weekend al logerende vriendjes. Maandag een datje met z'n drietjes, omdat dat manlief zijn standaard vrije dag is. 's Avonds werd ik van huis gebeld om in te vallen bij een gemengd dubbel, dus hele avond op de tennisbaan.
Dinsdag een ongehoord zonnige dag. Vol met vriendjes, gekke plannen en watergevechten. Een échte zomerdag dus. Zo-eentje waarop je tijd hebt om je teennagels te gaan lakken tussen tijdschrift en onkruidplukken door. Zo-eentje waar je 's avonds met manlief gewoon relaxed een eind gaat wandelen, omdat het zomers is.
 
En dan de woensdag. Al in mei blokte ik treinkaartjes, van die goedkope van de Hema, voor een dagje treinen. En zo togen we richting Schiphol. Een dag van onbewolkt thuisweer, bewolkt treinreisweer en onbewolkt Schipholbezoekersweer. Zo'n dag waarop je volop kunt genieten van één op één aandacht en geniet van het snoetje dat geniet. Dat mannetje dat zó tegen een lange vliegreis aan hikte en nu niet kan wachten tot hij mag instappen.
 
Wat ik op zo'n dag zo heerlijk vind ik observeren. Al die verschillende mensen, die verschillende dingen doen of soms dezelfde dingen doen, maar ieder op hun eigen manier. Van hoe mensen gekleed zijn, hoe ze lopen, waar ze in op gaan of wat ze juist negeren.
Comes donderdag.
Grijzig, met veel wind.
Gestart met ziekenhuis bellen omdat oudste een maand geleden viel en sindsdien last van duim had. Huisarts drong gister aan op snel bezoek aan chirurg, waarschijnlijk is het een 'ski-duim'. Zul je straks zien dat-ie met een gipshand meegaat naar Amerika? En natuurlijk kan zo'n tussen-de-afspraken-doorgeplande-afspraak alleen op de middag dat ik een cursus ging volgen. #bummer
Een dag dat ik best gespannen ben: krijg ik wel of niet een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek?
 
Tijdens het bloggen door bedenk ik dat ik nog notulen kan uitwerken, wasjes kan wegwerken, huishoudelijke klussen moet uitvoeren enne, zo vliegt een vakantieweekje weer om.
Lees meer...   (5 reacties)
 
Gewone scabiosa is het plantje onder aan op de foto's. Ik vind'm in het Nederlands nogal een lullig naampje meegekregen te hebben: schurftkruid. Zielig wel, vind je niet? In z'n voordeel werkt dat het een erg dankbare plant is. De vorige bewoners hadden heel voorzichtig 2 exemplaren geplant in de voortuin. Die hebben we bewaard en fiks wat bijgekocht bovendien!
Dan z'n grote broer. Reuzenscabiosa. Of 'schoepkruid'. Die heeft ook nog als extra naam Cephalaria Gigantea. Terecht een gigantea: zomaar 1 meter 50 hoog. Net als op z'n kleine neefje zijn de vlindertjes en bijtjes er dol op.
In het midden een andere kanjer. Zeeuws Knoopje. Astrantia. Het lijkt verre familie maar is het niet. Al met al een heerlijk stel, deze drie!
Lees meer...   (2 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl