richtsjes.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Right it is
Dit ben ik
Nieuwsgierig naar wie ik ben?
Kijk bij mijn profiel en anders...
je leert me vanzelf kennen 

~~Richtsje~~



-~--~-

-~--~-

-~--~-
 
 
~~~
Links 
 
amarins
anna yn sweden
door gaat ervoor
elise (noeps)
fenny
figaro
geartsje
hanneke
inge
julian
jacqueline
jantsje (Yn 'e Steeg)
kobus & co
marjolein 
mia's lantliv
mrsT 
nanne
paule 
renny
rinus 
sabrina
thea
theemuts
thuisbijtjits
toaske 
  vanman
wondelgijn
yvonne   
yolande
-~--~-
 
plekje van
 Alwin*&Rudmer*


-~--~- 
 
 
 
Ondertussen, zo na een kleine maand, ben ik bijna aan een nieuw ritme gewend. De eerste weken kapót, maar inmiddels ben ik ook daar al zo goed als thuis.
De vrijdagen is letterlijk thuiskomen: standaard klussen, maar ook het bijpraten en lachen met de collega's. Maar ook enorm doorbuffelen, simpelweg omdat op beide plekken net even te weinig formatie is. Dat is de reden waarom ik op de ene plek ingehuurd werd, maar ook de consequentie daarvan: minder op de eigen werkplek, dus blijft er wel eens wat liggen.
 
Wat het meest in de knoei komt? Op dit moment vooral de opleiding waar ik vol verwachting aan begon. Maar heej, zelfdiscipline moest ik nog opbouwen en de rust om er voor te gaan zitten is er nog niet altijd...
Geen enkel vrij momentje?
Jawel hoor. Ik maak het. Net op die ene dag dat ik dan ruimte had, maakte ik - gewoon met mijn mobieltje - deze foto bijvoorbeeld.
Ik loop buiten, of ga met een flink stuk muziek tekeer op de loopband. Even bewegen, liefst buiten, de ene keer alleen, de andere keer met mijn loopvriendin(nen). Daar knapt een mens van op.
 
 
En stiekem blijf ik schrijven. Schrijven met een handicap, want in het Engels en dat is niet mijn moedertaal, maar het gaat prima. Hoop een van de prijzen te winnen: reisje naar LA, naar mijn favo serie, waar je dan een weekje mag meedraaien. Who knows...
Lees meer...   (4 reacties)
 
 
Onmogelijk om er nog een verhaal bij te bedenken. Het enige dat ik kan bedenken is dat ik een continue heimwee lijk te hebben...
Wanneer gaan we weer?
Lees meer...   (7 reacties)
 
Na een dag van 25 uren continu weer thuis beland. Ieks. Dat is schrikken zeg! Vanmorgen (??!) om 6.45 uur ging bij ons in Long Beach de wekker. Hier thuis was dat 9 uur eerder. Long Beach dus als eindstation. Goed gekozen, want én dichtbij de camperverhuurder én veel te doen.
 
We gingen naar de Queen Mary, op loopafstand, en zagen dat er een russische onderzeeër bij was aangemeerd. Hé, die herkende ik nog van 'the hunt for the Red October'. En ja, dat klopte. Leukmzeg.
 
Wilko en ik wilden bovendien nog naar een locatie die daar weer dichtbij was, een filmlocatie uit NCIS Los Angeles (afl 24 van seizoen 2, de aflevering in 'Roemenië), ook gelukt, heel bijzonder! We waren nog op het strand, we poetsten de camper en pakten koffers en gingen daarna uit eten. Onderweg naar het restaurant allerlei wegafzettingen. Even gevraagd aan oom officer waarom dat was; bleken opnames te zijn voor een commercial. Ook bijzonder zeg! Heerlijk gegeten en zoals gezegd, vroeg uit de veren op onze dinsdagmorgen. De camper ingeleverd bij Moturis en door hen werden we op LAX, terminal 2, afgeleverd. De douane terug naar Nedeland is een lachertje zeg. Alleen Wilko zijn gipsarm werd goed onder de loupe genomen, zoals steeds met een aparte scan.
 
Nog even taxfreemshoppen, wat tijd doorkomend, en ondanks de drie kwartier vertraging bij het vertrek in Los Angeles waren we een half uur eerder terug in Amsterdam... En dus ga ik nu wat wasjes draaien. Manlief doet 2 uur bijslapen/een powernap, dus, de jongens computeren- die lagen in het vliegtuig en de auto al te slapen- en ik ruim de boel wat uit dus. Weer thuis. Zonde. Gelukkig hebbben we de foto's nog!
Lees meer...   (3 reacties)
 
Yep, gelukt! Een heerlijk luie middag op het strand. Tot mijn grote schrik zelfs verbrand, iets dat ik zelden tot nooit meemaak... Desondanks zalig, want niet té heet en het water, tja, wel koud maar toch er wat in gesparteld ;-)
 
Later op de middag zijn de jongens naar het zwembad geweest en ben ik gaan poetsen. Het badkamertje is gepiept, delen van de keuken ook en opnieuw een koffer ingepakt. De grootste moet dan nog, en de handbagage. Vanavond nog een BBQ gehad, dat moest er nodig van komen. De koelkast zit nog veel te vol eigenlijk, morgen maar veel uitdelen of weggooien.
 
Morgenochtend een korte etappe. We gaan via Malibu en Venice Beach, want heej, dat hadden we gemist op de eerste dag, naar Long Beach. Daar is een camping die op ongeveer 3 kwartier rijden naar de camperverhuurder is, dus te doen. Pikken we nog fiks wat mee van de dag. Hoop ik.
 
Steeds minder zin in teruggaan...
Lees meer...
 
En zo reden we vanmorgen op naar Pacific Grove en over dé 17 Miles Drive. Je rijdt eigenlijk over een schiereiland met geweldige huizen, prachtige golfbanen en tig stops bij strand, kliffen en meer moois. De eenzame cypres is bijvoorbeeld de meest gefotografeerde boom ter wereld en zo stond er een man of 20 op rij te fotograferen. We zagen er bovendien een zee-otter drijven.
Daarna reden we via Carmel (waar John Steinbeck, wiens boeken ik vroeger graag las, veel over schreef) de 'gewone' weg, highway 1. Allemachtig, ook geen kattenpis! Wat een gebocht en geslinger! Achterin de camper werd Wilko niet lekker dus wisselden we van plek. Moet zeggen dat me dat slecht beviel!
Onderweg langs een van de kliffen ons broodje gegeten. Later, in de buurt van San Simeon stopten we waar -tig mensen dat deden, voor kuddes olifanten, zee-olifanten. Jeu, wat een joekels! Heel bijzonder. We hebben nog een fiks eind gereden tot we in Pismo-Beach een plekje zochten. De beach is wel opm4 km afstand dus verder niet gezien; de jongens hebben gezwommen in het zwembad. Inmiddels heb ik met flinke tegenzin één koffer ingepakt. Morgen moet er meer gebeuren...
Ergens tussen Santa Barbara en Ventura pakken we dan weer een plekje en dan ga-wil-zal ik genieten van liggen op het strand... Moet er toch eens van komen, toch? En ook dan iets inpakken en poetsen, de camper moet dinsdagochtend plaatselijke tijd op tijd en schoon worden ingleverd. De laatste kampeerstop zal daarom Long Beach zijn, in LA, bij de kust. Nogmaals, ik zou hier - en datbheb ik niet eerder meegemaakt in een vakantie - zo willen blijven. En dan is de omgeving van nu een heel goede...
Lees meer...
 
Hebben wij dat weer, bij zee (nou ja, oceaan dan) en gigantische zeedampen. Zo zien we weinig, we wilden de 17 Miles Drive doen en veel zien, zee-ottertjes en whalespotting, maar ik vrees dat dat er niet van komt.  Het tochtje vanuit San Francisco naar hier was druke (wegwerkzaamheden) en dus kwamen we later aan in de regio Monterey dan verwacht. 
Op het strand van Monterey tijdens een picknick maakten we een plan de campagne, want ja lekker, daar scheen wel de zon. We hadden liefst een camping IN Monterey of Carmel, zodat je nog lopend iets kon gaan bekijken. Jammergenoeg geen leuk plekje te vinden, dus reden we naar Marina omdat de site van de camping veel goeds beloofde. Blijkt dat even fiks tegen te vallen! Ten eerste hangen hier structureel zeedampen omdat er een diepe trog voor de kust ligt die het water standaard ijskoud houdt. Ten tweede ligt de camping direct aan de snelweg en ten derde is-ie loeiduur, de duurste die we hadden op deze vakantie! Dus maakten we vanmiddag een wandeling naar en op het strand in jas/trui, wetend dat het tropisch warm is in Nederland! Zo zonde...
Morgen vroeg weg en dan de mooie dingen doen op het stukje dure en mooie kust, en dan Highway 1 blijven volgen. Vanavond een campground zoeken die voldoet aan onze eisen ;-) voor de dag van morgen.  Jakkes, aftellen en afzakken naar LA. Ik wil er zo nog wel een paar maanden aan vastknopen en ik ben niet de enige met die mening!
Lees meer...   (2 reacties)
Na Mariposa verandert het landschap snel. In no time vriendelijke heuvels met keuterboertjes tot velden met pistachebomen en pruimen. Vruchtbaar land!
Een stop bij de Walmart in Atwater, waar ik voor OSG Sevenwolden een paar tijdschriften koop, leuk voor de Engelse lessen in de onderbouw. Misschien leuker voor de meiden als voor de jongens, maar ach. Jammergenoeg vind ik nergens het blad waar ik om zoek, het cbs Watch Magazine. Auke zou nog nieuwe slippers moeten maar die vinden we niet in de juiste maat. Ik hou er wel van om in grote winkels eens te neuzen. Hoop daar in San Francisco ook nog even tijd voor te hebben/nemen, een paar leuke schoenen of jeans mee terug nemen schijnt de moeite wel waard te zijn!
 
We hebben ingecheckt op camping Marin Park, noordelijk van de Golden Gate Bridge. Eigenlijk is dat in Berkeley, waar ook de universiteit staat. Van daaruit zijn we met de Ferry richting Fisherman's Warf geweest! Lopend van Pier 1 naar Pier 39, waar we lekker struinden en een concert kregen van zeeleeuwen. We haalden een lekker maal bij een of andere sportbar en vertrokken weer met de veerpont terug. Nu schoppen wij de jongens in hun nest zodat we morgen weer vroeg uit de veren kunnen en opnieuw de stad ingaan.
Lees meer...   (1 reactie)
Vroeg uit de veren om weer een dag te reizen. Met zonneschijn opnieuw langs Tenaya Lake, schitterend deze keer. Slingerend over de Tiogaroad komen we ruim een uur later bij de Tuolomne Groe, waar we een kilometer of 6 lopen, verschillende Seqoia's zien en zelfs door een heen kunnen lopen. Die doorgang was van 1878 toen ze er met paard & wagen doorheen wilden.  Daarna slingerden we verder richting Yosemite Valley om El Capitan een bezoekje te brengen. Uiteindelijk besloten we rond lunchtijd maar deze camping van KOA, Mariposa, te pakken. Even een middag relaxen met zwembad en een echte douche. Ook mazzel is dat hetbgoedje dat ik bij de drugstore haalde, helpt tegen het hoesten. Mooi, snel logjes plaatsen en dan naar de jongens in het zwembad. Of eerst een wasje doen? Het is hier trouwens lekker heet, dit itt tot vannacht hoog in Yosemite met 7 graden... Wat heerlijk, zo' n luie middag! Morgen door naar San Francisco, benieuwd waar we dan ergens staan.
Lees meer...
 
Jammergenoeg was het gistermiddag rotweer. We zijn nog in de shuttlebus een rondje gestapt, in de hoop naar Tenaya Lake te kunnen. Daar hoosde het. De shuttlebussen rijden niet de hele Tiogapas, dus dat rondje kon mooi. Voor vandaag hadden we in gedachten even naar El Capitan, de grootste vrijstaande rots ter wereld, te gaan en naar Tuolumne Grove. Tante Truus rekende ons voor dat je dan nog ruim 90 mijl te rijden hebt en dat is véél. We besloten net dus om het heel anders aan te pakken. We rijden het park uit en gaan naar Mono Lake, dat in 1e instantie ook op mijn lijstje stond.  Al met al is dat iets van 30 mijl, en we kunnen dan misschien in Lee Vining boodschappen halen. Misschien vanmiddag nog eens met de shuttlebus er op uit, al zal Auke het allerliefst op de camping blijven om weer een fikkie te stoken en marshmellows te roosteren. Wat een pret had hij daar gister ook mee, heerlijk! Goede keuze was dat, want rond 13.00 onweerde het ook buiten Yosemite. We hebben bij het meer gepicknicked en ruim een half uur met zomaar een meneer gekletst. Die dacht werkelijk dat ik een echte Amerikaanse was, toe nou even...  Een van de meest plezierige zaken is dat, de eerlijke spontaniteit van Amerikanen. Je kunt het je als Nederlander amper voorstellen dat je op een parkeerplek of in een bus zomaar een gesprek aanknoopt met vreemden toch? Later trokken de buien wat weg en konden we 's middags toch og het park even in. Bij Tenaya Lake even met de voeten in het water tot het weer begon te druppen. Verder niks, ik las, de jongens schreven de kaarten verder (nu nog een wifipunt zoeken zodat we de adressen kunnen zoeken, ik ben zo dom geweest geen adresboekje mee te nemen) en Koos doet iets met zijn muntenverzameling.... Morgen het park door en dan nog een aantal hoogtepunten van Yosemite bekijken (in de Valley watervallen,  Tualumnu Grove - met Sequoia's - en de Kapitein, en dan verder richting San Francisco,  met hopelijk weer eens contact met de buitenwereld.
Lees meer...
 
De kale en boze rotsparijen van de Sierra Nevada wee links van ons. Met de zon er op schijnend lijken ze alleen maar kaal en saai, maar op ons kampeerplekje bleken ze toch levendiger en groener dan ze zo lijken. We hadden gister gewoon de via site van Tioga geplande route moeten rijden, dan waren we bovenlangs Death Valley, richting Mono Lake, gegaan. Juist omdat we een dag voorliepen op de route, wilden we via Kings Canyon gaan. Nu missen we dus én het echte Seqoia-woud én Mono Lake, dat halen we niet meer in. Nou ja, bewaren we dat voor later ;-) Dan maar eens kijken of we een dag langer Yosemite doen, of juist bij de oceaan een dag meer pakken en kortere afstanden rijden. Onderweg vermaakt Auke zich uren met de Nintendo, die heeft geen belangstelling voor de reis op zich. Wilko zit voorin, heeft-ie even wat anders om over te praten. Zit ik bij de keukentafel te tikken, of te lezen. Nog steeds ben ik niet fit, hoest mijn longen uit het lijf. Als we een supermarkt vinden die open is vandaag maar eens kijken of ik Darolan kan vinden... We gaan kijken of Tuolomne Meadows, de tip van de Amerikaan in Las Vegas, een fijne campground is. Voor zover ik kan overzien is daar ook geen wifi, dus moeten we het hebben van een stop bij een benzinestation of supermarkt. En terwijl ik zojuist wat eetbaars uit de campstore haalde, startten de jongens met een kampvuurtje - ongetwijfeld het leukste avontuur in de vakantie ;-) - maar begon het ook lichtjes te regenen. En da's jammer, we hadden zo leuk een eind kunnen gaan wandelen op de Meadows...  Hier zijn ze helemaal klaar voor/met beren, het schijnen er veel te zijn op deze camping. Terwijl het regent, bekijken manlief en ik welke dingen we sowieso willen bekijken. Hier op huppelafstand is dat Soda Springs, met een bruggetje over de rivier Tualumne, Tenaya Lake (shuttlebusstop) en vanuit Yosemite Valley met een andere bus naar El Capitan en Merced Grove, waar vrij veel Seqoia's staan. Maar laat eerst die regen stoppen, niks aan zo, een lange middag. Maar weer wat verder lezen.
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl