richtsjes.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Right it is
Dit ben ik
Nieuwsgierig naar wie ik ben?
Kijk bij mijn profiel en anders...
je leert me vanzelf kennen 

~~Richtsje~~



-~--~-

-~--~-

-~--~-
 
 
~~~
Links 
 
amarins
anna yn sweden
door gaat ervoor
elise (noeps)
fenny
figaro
geartsje
hanneke
inge
julian
jacqueline
jantsje (Yn 'e Steeg)
kobus & co
marjolein 
mia's lantliv
mrsT 
nanne
paule 
renny
rinus 
sabrina
thea
theemuts
thuisbijtjits
toaske 
  vanman
wondelgijn
yvonne   
yolande
-~--~-
 
plekje van
 Alwin*&Rudmer*


-~--~- 
 
 
 
11 augustus, zaterdag, Las Vegas-?? Een idiote camping middenin de stad, maar wel een geweldig uitgangspunt voor een avondje uit. Van lekker eten bij 'Cheeseburger Brand' en alle prachtige neon bij donker. Alle limo's op the Strip, casino's in -slechts 1dollar verspeeld- en een tour by night in een hop-on-hop-off bus. Daar troffen we nog een leuk stel, hij uit het zuidwesten maar mét een Hollandse vader uit Den Haag, en zij uit Praag. De leukste tips uitgewisseld over Yosemite (o.a. Hoe lok ik beren ;-> ) en ' we zijn er bijna' gezongen. Zo leuk, de spontaniteit van Amerikanen, ik sta daar wel van te kijken. Zelfs mét of dankzij airco die continu brulde hebben we prima geslapen. Voor vandaag hadden we een route in gedachten die we hebben omgegooid omdat we níét door Death Valley mogen van de verhuurder. Omdat we nog even twijfelden of we het stiekem toch zouden moeten doen, heb ik bij de receptie van de (KOA) camping toch nog even gevraagd. Het is vandaag ruim 120 Fahrenheit (bijna 50 graden) daar, dus we wagen het er niet op. We rijden onderlangs, richting Barstow. Daarmee zetten we ons reisschema op de kop, dus zodra we weer wifi hebben via Tioga.nl de route maar eens herberekenen. Sowieso voor de laatste nacht al iets zoeken in LA. Wat een genieten hierzo. Veel te kort, zo'n vakantie!! Een lange en saaie dag rijden, dus halverwege wisselden Wilko en ik van plaats. Kon ik even lezen achterin. Met de Sierra Nevada naast ons hobbelden we door naar Kings Canyon/Sequoia National Park, met de kaart uit de KOA-gids erbij. Helaas hebben zij een minder goede cartograaf en blijken wegen niet  zo goed aangegeven, waardoor je niet ziet dat je op de verkeerde kant van het park komt aanrijden. Geen General Sherman voor ons dus - de grootste Seqoia ter wereld. In het Inyo National Forest dachten we, met de RandMcNally erbij, in Onion Valley achter Independence een kampeerplek te vinden. Tot onze schrik na honderden haarspeldbochten was het én een doodlopende weg én was men verbaasd een camper te zien én was daar geen plaats voor... Dus klooiden we 6 mijl bergafwaarts met haarspeldbochten terug naar Grays Meadows, zonder om 7 uur een Sequoia gezien te hebben. Wel de waarschuwing voor ratelslangen en beren en aangezien dit campinkje zodanig ligt aan een beekje en in de bergen houden we ons netjes aan het bearproof houden tijdens  onze ene nacht hier. En nu snel iets eetbaars toveren. Alle ducktape verwijderen van de pannenlade die niet sluit en gogogo ;-)
Lees meer...
  Rijden op de highway, pardon, de freeway, is saai. Nog een mile of 80 voor we in Vegas aankomen en het is nog maar vroeg in de ochtend.  Ik voel me absoluut niet fit, en daar baal ik van. Zometeen maar een paracetamol en hopen dat dat scheelt. Het zalmwel een combinatie zijn van airco, hitte en weer koelere dagen. Dat schommelen tussen eens 14 graden ' s nachts en dan weer 26 ' nachts, overdag tussen de 25 en 45, ben je niet aan gewend. Na ja en misschien was ik gewoon aan de beurt, dit jaar ben ik nog niet zo snip geweest... Het is nu 111 graad Fahrenheit, 43 graden dus, om 10.00 uur in de ochtend. Onderweg gingen we de Hoover Dam bekijken. Bloedheet, minstens 40 graden en een tegensputterdende jongste, maar oh,oh, wat een beauty.  Vor we richting Dam reden moeest de security nog door de camper, een voorzorgsmaatregel sinds 9/11. Ook binnen weer door de poortjes. Gelukkig piepte zelfs Wilko [zijn pinnen in de duim] niet. Anyway, nu ik verder type haalde ik net een gallon (3.78 ltr) water en een evenzogrote fles sinasdrank bij de KOA-camping right in the middle of Las Vegas. Een belachelijke camping bij casino Circus-Circus, pal aan de snelweg. Die hoor je niet omdat de airco écht niet uitkan bij 46 graden. De jongens proberen af te koelen in het zwembad, ikzelf pak zo een koude douche. En dan vanavond het circus in dat 'The Strip' heet!
Lees meer...
  Terwijl even verderop 4 jongens met een pistool aan het schieten zijn (tja, ik herkende het geluid) zitten we in de schaduw niks te doen. Het is hier o zo mooi en o zo heet. Opnieuw gingen we met een shuttlebus het park in maar het was nu zo heet en Auke en ik zijn beide niet toppiefit (verkouden, hoesten) dus hebben we ons gewoon een rondje laten rondrijden. De camping waar we nu staan, South, heeft geen stroom en geen water, al is er wel een wc. Net als in de Grand Canyon zie je dan ook meer échte kampeerders, met 'gewoon' een tentje en een auto. Het verschuldigde kampgeld stop je in een envelopje in een bus en that's it. De afgelopen 2 dagen stonden we op een dure en luxe campground waar je de meest idiote combinaties voorbij ziet komen. Koos maakt er regelmatig foto's van. Hier dus wat tentjes en verder wel eekhoorntjes en veel hagedissen. Grotere dieren zien we wel eens lopen en jammergenoeg ook nog wel eens dood langs de kant van de weg liggen. De weg naar dit park was geweldig, met haarspeldbochten en een lange tunnel en qua rotswanden heel anders maar minstens zo mooi als wat we elders zagen. Vervelend is dat een la in de keuken niet wil sluiten. Ook dichtgetaped met ducktape schuift-ie steeds weer open. De camper is dan wel nieuw maar heeft toch de nodige mankementjes. Van hieruit willen we (weer) naar Las Vegas. De reis daar naar toe is iets van 270 km en als we dan een fijne plek kunnen vinden, lekker de decadentie opzoeken. Het zal er waarschijnlijk nog wel heter zijn, de voorspelling is 45 graden en 31  's nachts. Is het hier lekker toch 5 graden koeler, haha...
Lees meer...
8 augustus, woensdag, Bryce Canyon Heerlijk geslapen, fris, zoals thuis ;-) Vamorgen de Canyons in. Weer zo enorm anders dan de Grand Canyon; de hoodies met de prachtige kleuren! Wooow. In het park hadden we oog voor chipmunks, kolibri en een beestje waarvan we eerst dachten dat het een prairiehond was, maar het was een soort mol, zodra we weer verbinding hebben moet ik dat maar eens opzoeken.  Hoewel Wilko graag de Navajo Loop wilde lopen, 150 meter steil naar onderen een kloof in én weer omhoog, zagen we dat niet zitten met de schoenen en de voorraad water die we meehadden. Daar zou je dan ook 3 uur voor uit moeten trekken, zeker met jongste erbij zou dat niks worden. 's Middags de Old Town, met jail, windmill en leuke geveltjes, even in. Daarna met deze keer mooi weer richting zwembad, met hottub. Morgenochtend op naar Zion. Op zich dichtbij, hopelijk is het dan 's middags goed weer zodat we dat park in ruim een halve dag met de shuttlebus kunnen bekijken...  Daar is voor zover ik kan bekijken weer geen internet, dus see you later!
Lees meer...   (2 reacties)
7 augustus, dinsdag, Page -Bryce Canyon Na een superhete nacht (de airco draait overuren en volgens mij is het deze zomer in Nederland wishfull thinking om de temperatuur zo hoog te krijgen: 26 graden) zijn we wat gammeler dan normaal weer op pad. De airco werkt op onze kelen en ogen, heb ik normaal nooit last van. De tank is weer gevuld, 46 gallons erin laten lopen.  Onderweg zien we elke 20 km het landschap weer veranderen, van compleet onherbergzaam tot wat bos-en-heide-gebieden, met steeds van die Western-bergen erbij. Bijzonder en steeds nieuw. Richting Bryce en Zion rijden we langs een riviertje en veel ranches. De eerste buffels zijn we zo voorbijgereden, zonder te fotgraferen. Draaien op de weg lukte niet... Wilko heeft wat last van het reizen en is moe, zo nu en dan wisselen we van plek, hij voorin. Op de achterbanken hobbelt en wiebelt alles veel meer, dat blijft hij lastig vinden. Wybrig heeft zijn polsbandjes tegen wagenziekte echter meegehad op vakantie. Vanmorgen tijdens het ontbijt lazen we dat 'ús' Epke zijn gouden medaille op de Olympische Spelen haalde, mooi zo! Rond lunchtijd vonden we bij Ruby's Inn een plekje op de campground voor 2 nachten. De jongens wilden even naar het zwembad en dan zou ik verderop boodschappen halen. Een kwartier later hoosde het en begon het flink te onweren toen ik uit de winkel terugkwam. Eenmaal aangekomen bij de camper was ik doorweekt! De rest van de middag onweerde, regende en hagelde het. Zo erg zelfs dat het in de camper lekte. En dat is minder. Gelukkig slechts in de keuken, maar toch. Morgen een telefoontje naar de verhuurder dus. We hebben een hapje gegeten in een van de vele restaurantjes hier en kwamen er net achter dat we weer in een andere tijdzone zitten. Zucht.  Zometeen vroeg naar bed, deze keer mét een dekbed want het koelt hier af doordat we zo hoog zitten. Morgenochtend het park in, opnieuw de luie manier, met shuttlebus naar uitzichtpunten en geen langere hikes. 's Middags wordt er nl weer regen voorspeld.  (helaas geen internet gister, dus pas nu op 8-8 geplaatst)
Lees meer...   (1 reactie)
Vanmorgen mooi op tijd vertrokken vanaf de 2e camping in de Grand Canyon, het Trailer Park. Omdat de reis ook vakantie is maakten we verschillende tussenstops bij de meest mooie punten. Steeds weer het 'wooow' gevoel! Op zich hebben we niet zo ver en niet zo lang gerden naar dit plekje waar we nu zijn. Op de kaart heet het Page, of de Glen Canyon. Inieder geval een luie zonnige middag gehad en heerlijk gezwommen in Lake Powell. Vannacht slapen we op Navajo-land, op campground Wahweap. Harde maar doog-warme wind, als een föhn :-) Omdat het een hele klus zou zijn om een excursie naar Antelope Valley te boeken, rijden we morgen door naar Bryce Canyon. Voordeel van niks boeken dat je de afstanden nog wat kunt beïnvloeden. Nadeel van slechts 3 weken en een beetje is dat je keuzes maakt en daardoor ook wel eens een Canyon of Park gaat overslaan...
Lees meer...
5 augustus, zondag Grand Canyon Na een koude nacht werden we op een bewolkte zondag wakker. Zonde, maar goed. Omdat we op een basic camping stonden konden we alleen naar een toiletgebouw, dus even de generator aan om koffie te kunnen zetten en de douche te kunnen gebruiken. Het is een kleine badkamer aan boord, maar alles is er.  Halverwege de ochtend reden we de camper naar het centrum van het dorp Gand Canyon om van daaruit de gratis shuttlebus richting de rode route, Hermits Rest te gaan. Bij de eerste stop begon het te regenen, dus zochten we  snel de bus weer op, al was het alleen maar om te schuilen. Vanaf de een-na-laatste stop stapten we uit (droog) en de laatste anderhalve mijl liepen we verder. Een makkie natuurlijk. Op zich  jammer dat we geen lange hikes maken. En al heb ik daar wel zin in, we zijn hier met z'n vieren . Per busstop weer een ander uitzicht, met een modderige Colorado diep-diep onder ons. En ook nu weer prachtige plaatjes... Na terugkomst verplaatsten we de camper naar de volgende camping (die ene die ik geboekt had). We stonden amper toen Auke een joekel van een Elk zomaar de camping zag opwandelen, zo nonchalant als het maar kan. Tig foto's gemaakt natuurlijk! Manlief en oudste ontwikkelden een nieuwe hobby; naast het sparen van quarter-munten uit zoveel mogelijk staten ook proberen zoveel mogelijk foto's te maken van nummerplaten. Terwijl zij een rondje camping deden heb ik even lekker gelezen. Ook dat hoort bij vakantie, toch? Jammergenoeg is lang niet overal wifi, dus plaats ik veel sporadischer een tweetje (nog geen ontwenningsverschijnselen hoor) en tik ik de logjes in het notitieblok om daarna simpelweg te knippen en plakken. En foto'? Dat lukt nog steeds niet. Vanmiddag laat nog naar het bezoekerscentrum van de Grand Canyon geweest, met in het Engels korte informatieve filmpjes over het ontstaan en beheer van het park. Interessant hoor! Vandaag was trouwens de 1e dag dat we veel Nederlanders hoorden. Van mij hoeft dat helemaal niet. Vlak voor het avondeten liep er weer een Elk over de camping. Liever diedan de grote brutale raven op de vorige camping, dat wel. We aten vandaag 'scrambled pancakes'. Nog nooit gehad? Moet je ze gaan bakken in een pan zonder teflon en op campinggas, dan lukt het je zeker ook :-) De bedoeling is om morgen door te rijden naar Page, Lake Powell en hopelijk, als de Navajo's tijd hebben voor ons, Antilope Canyon. In de concept route staan er 2 nachten, we zien wel of dat ook echt gaat kloppen. Op de camping hier in de Grand Canyon na heb ik niks geboekt, er van uitgaande dat er overal wel ergens een plekje is.
Lees meer...
4 augustus, zaterdag: Lake Havasu - Xanterra/park Grand Canyon Onderweg bij de London Bridge in Lake Havasu gelijk ook ' even' de tank gevuld: 30 gallons, voor 3,33. Hoppekee! Grappig vandaag, onderweg hoorden we dat het vandaag 'World Middlefinger Day' is. We houden het netjes ;-) Het landschap vanaf Lake Havasu is weer vergelijkbaar met delen van waar we eerder reden. Tumbleweeds overal in Mojave country. Stiekem rekenen we er op dat het in de Grand  Canyon een graadje of 10 -15 koeler is zodat we iets kunnen doen... ---- #### ---- Na verder rijden door een landschap dat steeds meer op Zuid Frankrijk begon te lijken rijden we met ons pasje voor de Nationale Parken (voor een prikkie via E-bay USA gekocht!) zo de Grand Canyon NP in. Geen berg te zien, terwijl we daar wel op rekenden. En bij de camping aangekomen bleek dat er inderdaad géén plek was. Even neuzen blijkt dat er waarachtig op nog geen kilometer verderop nog een camping is, maar geen hook-up. Dus geen stroom enzo. Maar wel voor de helft van de prijs een plekje tussen de bomen, met vogeltjes op onze picknicktafel die op nog geen 10 cm gewoon op je boekje komen zitten.  In het krantje dat we meekregen stond iets over shuttlebussen, wéér gratis, die je rondrijden door het park en je brengen naar wandelroutes en meer. Na de boodschappen besloten we dat we een rondje gingen meerijden en dan maar kijken bij het Visitor Center. Daar uitgestapt zagen we dat je een kwartiertje kon wandelen en je dan al iets kon zien. JA, dat klopte, je stapt uit de bus, loopt amper 5 minuten over een geasfalteerd pad en staat ineens voor de Canyons. Woow. Daar word je wel blij van zo mooi! Uiteraard blijf je maar foto's maken, die mooi zijn, maar het voelt nog mooier dan wat een foto kan laten zien. Op het pad terug zagen we een eekhoorn, een regenboog én Moose in drievoud, gewoon onverstoorbaar tussen toeristen in de bermen. Tjongejonge. Mijn broer zou daar wel blij van worden :-) Het is hier inderdaad koeler, overdag een graad of 26, prima dus. Nu ik dit tik is het pikkedonker op dit onverlichte terrein. Er rijdt nog een auto rond, ongetwijfeld terugkomend van een tocht. Verder hoor je krekels. Een vroeg naar bed-camping dus. De eerste bussen rijden om 4.30 weer, voor de liefhebbers van de zonsopkomst die hier prachtig moet zijn op de Zuid Rim. Zo vroeg zullen we het niet maken, we zien wel. Dan nog verkassen naar de andere campground, hoewel deze me prima bevalt. Her staan nog wat tentjes, het echte kampeeridee dus. Wel zonder Wifi, dus dit blogje wacht nog een dag (zal het op de 5e augustus hier, posten). Nog een paar wist-u-datjes: * het avontuur van Auke zijn knufdoek gaat voort: 'Fettie goes LA'. Onze jongste is even verdrietig geweest maar gelukkig is hij er ook zo overheen gestapt. Poeheej. Want die 2 waren onafscheidelijk sinds hij anderhalf was! *Truckers zijn hier volgens mij supertrots op hun tijdelijke huizen. Zo gepoetst, glimmend en stoer is dat spul! *Goederentreinen zijn als alles in de VS groot, misschien wel 1,5 km lang. Mooi te zien hoe ze door het landschap kruipen met zomaar een locomotief of 6. *Amerikanen lijken me niet sterk in het inschatten va waar wij vandaan komen. Engeland of Australië hebben we steeds gehoord. Typisch want volgens mij klinken we echt anders... *En weer eens, wat zijn de wegen hier slecht onderhouden!
Lees meer...   (2 reacties)
Het contrast tussen het luxe Marriott en het erste RV-park kon niet groter. Na lang wachten en een nog langere uitleg over hoe de camper werkt, vertrokken we pas rond 3 uur vanaf Moturis basis in LA. Voor je dan die supergrote stad met dat continue fileverkeer uitbent... Poeh Eenmaal buiten de stad valt het ons op hoe enorm slecht onderhouden de wegen hier zijn. Man-man, je klettert bijna uit elkaar, en in de camper rammelt alles. Bij schemerduisterin Joshua Tree nationaal park aangekomen, waar we een heel simpel RV park aantroffen. Griebels nog aan toe, in het hokje waar een wc en douche inzat wemelde het van de reuzekakkerlakken. Jasses. Dapper genoeg dat we durfden :-) Hete nacht, vroeg op en na boodschappen doen rijden we nu over de  'Desert Center Road' richting Lake Havasu. Wat een geweldige indrukken al van de ruigheid van Joshua Tree Park. Geen neigingen om de wandelschoenen aan te trekken overigens ... De mooiste foto's van eindeloze wegen die nergens lijken uit te komen, typische beelden die je wel eens in een film ziet. En wij zien ze in het echie. Gewoon camper langs de weg zetten en languit op de weg gaan liggen, dat kón hier gewoon! Nu in/bij Lake Havasu aangekomen, we nemen een warme duik in het meer. Tja, watertempratuur is 27 graden. Enne, ook nu weer geldt: foto's staan sporadisch op twitter [richtsjes]
Lees meer...   (4 reacties)
 
Na een relaxte vlucht van ruim 11 uur en een tussenlanding op Las Vegas kwamen we aan op LAX, in Los Angeles. De jongens hadden vooral na de tussenlanding meer dan genoeg van het vliegen.  Omdat ik had gelezen dat je het beste maar het leefritme direct kunt aanpassen aan de VS bedachten we dat we er nog wel op konden uittrekken. Geen auto betekent ook dat je wat creatief moet zijn; en gelukkig wisten de hotelmensen wel dat je met een ' big blue bus' vanaf vlakbij het hotel naar Santa Monica kon rijden, voor 1 eurootje pp. Deal dus, dacht ik vooral. Maar daarbij hield ik geen rekening met dat de jongens óp waren. In de bus vielen ze al in slaap zodat we amper genoten van de zee en het strand.  In het vliegtuig had ik van mijn buurvrouw al gehoord dat het water heel koud was, te koud om in te zwemmen. We hadden dan ook geen zwemkleding mee. De enige die de voeten in het water durfde te zetten was ikzelf, en daarbij verraste een frisse golf mij en mijn jurkje :-). Brrr Na een hap eten terug naar het Marriott en snel naar bed, voor achten. 12 uur later een ontbijtje en na tips van alweer hotelpersoneel met een gratis shuttlebus naar een metrostation en de stad in. Lastig dat je amper weet hoe waar te komen maar verbazingwekkend hoe behulpzaam, geinteresseerd en aardig de Amerikanen zijn. Ika had er een heel ander idee bij. We bekeken het zakencentrum, 7th street, en gingen door naar de Walk of Fame. Van daaruit met tips, assistentie, vragen en aanbod van omstanders, buschauffeurs en medereizigers bij Griffith Observatory gekomen om van daaruit het mooiste uitzicht over de stad en Hollywood te hebben. Woooow! Snelle hap in restaurant At the End of the Universe en terug naar het hotel. En o ja, daar kwamen we langs de set van Californication, met David Duchovny, maar op de foto met hem? Nee hoor. Natuurlijk had ik reuze graag bij een opname van NCISLA willen zijn, dol op aerie en acteurs, maar tijdtijdtijd en prioriteit, je kunt niet alles wat je zou willen! Het is nu 11 uur s ochtens en we zijn 'nog' seeds in het hotel.... Want waar we verwachtten vanochtend om 7.30 opgepikt te worden, bleek na een belletje dat we pas om 12.30 gehaald worden en naar de camperverhuurder gereden worden. Baaalen... Vanmiddag willen we door naar Joshua Tree, eerste camping. Hope we will make it! Ondertusen kan ik via de I-pad geen foto's toevoegen aan een logje, dus wie wil zal op twitter mijn account moeten zoeken voor een paar plaatjes... Richtsjes is de naam! CU
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl